Κάθε φορά που καλούμαστε να εκφωνήσουμε ομιλία για τις εθνικές μας επετείους, συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο πόσο «μικροί και ασήμαντοι» είμαστε, μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής των ηρώων μας.
Όσο φλογερός και αν είναι ο λόγος μας, τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την φλόγα όλων αυτών των ανθρώπων, που χωρίς δισταγμό, με αυταπάρνηση, αυτοθυσία και ανιδιοτέλεια, έδωσαν τη ζωή τους πολεμώντας για την πατρίδα και τα ιδανικά τους.
Ως ευλαβικοί, λοιπόν προσκυνητές μαζευτήκαμε, σήμερα, στον ιερό τούτο ναό για να κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ και να αποτίσουμε φόρο τιμής στους αγωνιστές της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
Είναι, βέβαια μεγάλο προνόμιο να μιλά κανείς για ήρωες.
Είναι, όμως συνάμα και το φορτίο πολύ βαρύ να προσπαθείς να χωρέσεις σε λέξεις το μεγαλείο της προσφοράς τους.
Να περιγράψεις τη θυσία τους.
Ό,τι και να πεις για ανθρώπους που αψήφησαν τον θάνατο, που δεν λογάριασαν την ίδια τους τη ζωή για να γίνουν αθάνατοι, θα ‘ναι πάντα πολύ λίγο.
Από την άλλη όμως, είναι καθήκον και υποχρέωση μας να τιμούμε και να μιλούμε για τους ήρωες και τους μάρτυρες μας.
Όσο περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερα έχουμε την ανάγκη της νοερής παρουσίας τους. Της αρετής και των ιδανικών τους. Του πνεύματος και του μηνύματος της θυσίας τους. Της συναίσθησης εθνικής ευθύνης που τους διέκρινε.
Στους σημερινούς δύσκολους καιρούς, στη σημερινή εποχή του άκρατου υλισμού και καταναλωτισμού, της κοινωνικής αποχαύνωσης, της σαθρότητας και της ηθικής κατάπτωσης, έχουμε όλοι την ανάγκη να ξαναβρούμε τον προσανατολισμό μας και να εμπνευστούμε από το δικό τους μεγαλείο.
Να μπολιαστούμε με το δικό τους ήθος, με το δικό τους θάρρος και με τη δική τους πίστη καμωμένη από ατσάλι.
Να φωτιστεί ο νούς και ο δρόμος μας για να προχωρήσουμε μπροστά με σιγουριά στο δρόμο της ευθύνης και του καθήκοντος.
Συμπατριώτες και συμπατριώτισσες,
Στο σύντομο πέρασμα του από την ζωή, ο αείμνηστος Παναγιώτης Κατσιδιάρης υπήρξε βαθιά φιλόπατρης, γενναίος, ιδεολόγος και ασυμβίβαστος.
Και λέω σύντομο, γιατί σε ηλικία μόλις 26 ετών, ακούγοντας το ραδιόφωνο για επιστράτευση, μετέβη χωρίς δεύτερη σκέψη στο Παλιομέτοχο, που έδρευε το τάγμα 366, όπου και κατατάχθηκε.
Από εκεί τους μετέφεραν στην πρώτη γραμμή υπό τις οδηγίες του Διοικητή Παντελάκη Πανταζή. Κατευθύνθηκαν μέσω Λάρνακας με κατεύθυνση προς το Πέντε Μίλι για αναχαίτιση του εχθρικού προγεφυρώματος.
Την 21η Ιουλίου 1974, στις 2:30 έγινε η αντεπίθεση κατά του τουρκικού προγεφυρώματος, στην οποία συμμετείχε και ο έφεδρος Παναγιώτης. Έκτοτε αγνοείτο η τύχη του.
Μετά την εκεχειρία, όπου κατέστη δυνατή η περισυλλογή των θυμάτων, η σορός του νεαρού Παναγιώτη κηδεύτηκε από τον Πάτερ Τάκη Ιωαννίδη, στο νεκροταφείο του Καραβά.
Η ταυτοποίηση των λειψάνων έγινε με τη μέθοδο του DNA, το 2014, όπου ακολούθως κηδεύτηκε στη γενέτειρα του, το Φτερικούδι.
Δίκαια, λοιπόν, η Κοινότητα σας υπερηφανεύεται για το άξιο βλαστάρι της.
Δίκαια τιμά τη μνήμη εκείνου που όντας αμούστακο έφηβο παλληκάρι, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της πατρίδας για να προασπιστεί την ελευθερία της.
Φίλες και φίλοι,
Βαριά η ευθύνη και ασήκωτο το χρέος απέναντι στην πατρίδα και το λαό μας. Απέναντι σε όσους θυσιάστηκαν, αλλά και στα παιδιά και τα εγγόνια μας.
Οφείλουμε να διδαχθούμε και ακολούθως να διδάξουμε τα μηνύματα που εκπέμπουν το αγωνιστικό παράδειγμα του αείμνηστου Παναγιώτη και οι διαχρονικές θυσίες του λαού μας,
Να στηριχθούμε στις ιερές παρακαταθήκες των ηρώων μας, να εμπνευστούμε από την ιστορία και τον πολιτισμό μας και να συνεχίσουμε τον αγώνα μας για μια βιώσιμη και λειτουργική λύση του εθνικού μας προβλήματος, στηριγμένη στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και του Διεθνούς Δικαίου.
Ο λαός μας δικαιούται να ανακτήσει την ελευθερία του. Δικαιούται να νιώσει ασφάλεια.
Μια λύση που θα δίνει τη δυνατότητα ειρηνικής συμβίωσης όλων των κυπρίων, μια λύση που θα επανενώσει την κοινωνία, το έδαφος, την οικονομία και τους θεσμούς, μια λύση, κυρίως, που θα εξασφαλίζει και την επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού στη γη των πατέρων του.
Και ενώ εδώ στην Κύπρο περιστρεφόμαστε γύρω από τον δικό μας μικρόκοσμο, ραγδαίες είναι οι εξελίξεις και οι αλλαγές στη διεθνή πολιτική και κοινωνικό-οικονομική σκηνή, αλλά και στη γύρω περιοχή μας.
Γεωγραφικά ζούμε σε μια ασταθή γειτονιά, με μια Τουρκία απρόβλεπτη και αντιφατική στις πολιτικές της, ως αποτέλεσμα της συνεχούς αναζήτησης των τρόπων να καταστεί μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη. Άλλοτε γλυκοκοιτώντας της Δύση, άλλοτε τακτικά προσεγγίζοντας τη Ρωσία, ενθυμούμενη τον Ασιατικό της προσανατολισμό και ακροβατώντας μεταξύ των δύο.
Ταυτόχρονα, παρουσιάζει συνεχώς αυξημένες απαιτήσεις για παραχωρήσεις, από την Ευρώπη, προσπαθώντας να αναθερμάνει την ενταξιακή της πορεία και να αποκομίσει οφέλη που εξυπηρετούν τους δικούς της στρατηγικούς στόχους στην οικονομία, την ενέργεια, το μεταναστευτικό και της γεωπολιτικές της επιδιώξεις.
Ακατάπαυστη πρέπει να είναι η προσπάθεια μας, με πατριωτικό και διεκδικητικό ρεαλισμό, αλλά και με συνέπεια σε αρχές, να πολιτευτούμε με καθαρότητα σκέψης, σύνεση και μακριά από δοκιμασμένες και ατελέσφορες συνταγές, που με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγούν σε νέες περιπέτειες και σε νέα δεινά.
Πρέπει να ξεφύγουμε από σαθρές νοοτροπίες και συμπεριφορές που μυρίζουν ναφθαλίνη που διαχρονικά αποδείχθηκαν εθνικά επιζήμιες.
Σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα μπορούμε καν δικαιολογηθούμε σε όσους θα έρθουν μετά από εμάς σ’ αυτή τη μαρτυρική γη, αν δεν μεριμνήσουμε τώρα για την ασφάλεια τους.
Μπορεί τα σαράντα εννέα χρόνια που έχουν περάσει από το δίδυμο έγκλημα του Ιούλη 1974 να είναι πολλά,
Όμως, η σκληρή πραγματικότητα δεν επιτρέπει ούτε ψευδαισθήσεις ούτε εγκατάλειψη του αγώνα.
Αν χάσουμε την πίστη μας στο δίκαιο του αγώνα μας και αν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε μειώσουν τις αντοχές και κάμψουν τις αντιστάσεις μας, η κατάληξη θα είναι οδυνηρή.
Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο εμμένουμε στις αρχές μιας λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος.
Είναι γι’ αυτό που εμμένουμε στις αρχές του διεθνούς δικαίου και τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Γι’ αυτό και στηρίζουμε την πρωτοβουλία του Προέδρου Χριστοδουλίδη για ενεργό συμμετοχή της ΕΕ, στη διαδικασία επίλυσης του κυπριακού και την επανέναρξη των συνομιλιών
Είναι για αυτό ακριβώς το λόγο, που θεωρούμε ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό, όπως παραμείνουμε πιστοί στις διακηρυγμένες μας θέσεις, επιδιώκοντας την άμεση επανέναρξη των διαπραγματεύσεων από το σημείο όπου διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά, με στόχο να καταλήξουμε στο μόνο εφικτό και αποδεκτό πλαίσιο λύσης του Κυπριακού, που δεν άλλο, από τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία.
Το καλύτερο μνημόσυνο για τους ήρωες μας είναι να παλέψουμε όλοι, με σθένος και λογισμό, να ελευθερωθεί η πατρίδα μας, να ξαναβρεί αυτός ο τόπος τη χαμένη του αξιοπρέπεια, να ξαναβρούμε το δρόμο της προκοπής και της προόδου, να σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά και να βάλουμε τη Κύπρο στη θέση που της αξίζει.
∆εν πρέπει να φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων.
Έχουμε υποχρέωση να συντηρήσουμε τη μνήμη τους και να εμπνεύσουμε στη νέα γενιά τα ιδανικά των ηρώων που τιμούμε.
Σήμερα, που τιμούμε και μνημονεύουμε ένα ενάρετο άνδρα, τον Παναγιώτη Κατσιδιάρη, εκείνο που μας προστάζει είναι να παραμείνουμε συστρατευμένοι και ανυποχώρητοι στις επάλξεις του αγώνα, της τιμής και του καθήκοντος.
Αυτό το χρέος δεν μπορούμε να το αφήσουμε ανεξόφλητο.
Αιωνία ας είναι η μνήμη του και φωτεινό ας κρατήσουμε το ηρωικό παράδειγμα του.
