Η Δημοκρατική Παράταξη, μέσα από την τοποθέτηση του Προέδρου της κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού στην Ολομέλεια της Βουλής, κατέθεσε με ευθύνη και πολιτική ειλικρίνεια τη θέση της για το ζήτημα της έκτακτης φορολόγησης των τραπεζών, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους μια τέτοια επιλογή, όσο ελκυστική κι αν ακούγεται σε επίπεδο συνθημάτων, συνιστά επικίνδυνο λαϊκισμό με πραγματικό κόστος για την κοινωνία και τους πολίτες.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Πρόεδρος της Παράταξης, «όταν αρνηθήκαμε να συναινέσουμε στην επιβολή έκτακτης φορολογίας στις τράπεζες – ενός μέτρου που, όσο ευχάριστα κι αν ηχούσε, δεν ήταν παρά επικίνδυνος λαϊκισμός – το κάναμε γνωρίζοντας καλά τις συνέπειες». Υπογράμμισε ότι στο τέλος της ημέρας «το κόστος θα το πλήρωναν πάλι οι πολίτες, με αυξημένα επιτόκια και νέο κύμα μη εξυπηρετούμενων δανείων», επισημαίνοντας πως η οικονομική πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζεται με εύκολες εξαγγελίες αλλά με υπεύθυνες αποφάσεις.
Απαντώντας στις αιτιάσεις που διατυπώνονται το τελευταίο διάστημα και χαρακτηρίζουν τις υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις ως «σωματοφύλακες των τραπεζών», ο Πρόεδρος ήταν κατηγορηματικός. Τόνισε ότι η Δημοκρατική Παράταξη ουδέποτε εξαρτήθηκε από το τραπεζικό σύστημα, ούτε έλαβε οικονομική ή πολιτική στήριξη από αυτό, ξεκαθαρίζοντας πως «ποτέ δεν εξαρτούμασταν από το τραπεζικό σύστημα, ούτε χρήματα μας έδωσαν, ούτε χρηματοδότησαν τις προεκλογικές μας, ούτε ζητήσαμε οποιαδήποτε επιμέρους στήριξή τους». Η στάση της Παράταξης, όπως υπογράμμισε, στηρίζεται αποκλειστικά στη λογική και στην ευθύνη απέναντι στην κοινωνία.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα γεγονότα του 2012 και στις δραματικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Ο Πρόεδρος υπενθύμισε τι προηγήθηκε, τις προειδοποιήσεις των οίκων αξιολόγησης και των διεθνών θεσμών, αλλά και τη λογική άρνησης της πραγματικότητας που επικράτησε τότε. Όπως ανέφερε, «νομίζαμε ότι η κρίση δεν θα μας αγγίξει. Η κρίση όμως άγγιξε τα παιδιά μας, ψαλίδισε την προοπτική τους, διέλυσε την οικονομία και την κοινωνία. Και όλα αυτά ακόμη τα πληρώνουμε». Με αυτή την παρακαταθήκη, σημείωσε, η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη.
Ο κ. Καρογιάν, αναγνώρισε χωρίς περιστροφές ότι το τραπεζικό σύστημα παρουσιάζει υπερβολές και προβλήματα, τονίζοντας πως «υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που δεν ξέρει ότι υπάρχουν υπερβολές στις διαδικασίες τους;». Την ίδια στιγμή, όμως, υπογράμμισε την ανάγκη να υπάρχει το θάρρος της εξήγησης και της ευθύνης, θέτοντας ευθέως το ερώτημα προς όσους εισηγούνται την έκτακτη φορολόγηση, ΑΚΕΛ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ, ΕΛΑΜ και προς όλους οι οποίοι δίνουν μαθήματα πως θα λειτουργούσαν εάν ήταν στην εξουσία: ποια είναι η εναλλακτική λύση και πώς θα διαχειρίζονταν οι ίδιοι τις προειδοποιήσεις των ευρωπαϊκών θεσμών, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου.
Όπως τόνισε, η υιοθέτηση πολιτικών που αγνοούν τους κινδύνους και καλλιεργούν πρόσκαιρα αφηγήματα ενόψει εκλογών οδηγεί αναπόφευκτα σε νέα αδιέξοδα. «Με αυτές τις λογικές και αυτές τις νοοτροπίες, ο τόπος δεν έχει μέλλον και δεν έχει προοπτική», ανέφερε, προειδοποιώντας ότι τέτοιες επιλογές μετατρέπουν τις επόμενες γενιές σε ομήρους μιας ανεύθυνης πολιτικής διαχείρισης και τα παιδιά μας σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας στην Ε.Ε.
«Και όλα αυτά για να ικανοποιήσουμε τι; Τα πρόσκαιρα πολιτικά συμφέροντά μας ενόψει εκλογών, άρα πρέπει να υπάρχει το αφήγημα, εκείνοι και εμείς, οι καλοί και οι κακοί. Εμείς που νοιαζόμαστε για τους πολίτες και εκείνοι που καταδυναστεύουν τους πολίτες; Με αυτές τις λογικές, με αυτές τις νοοτροπίες ο τόπος δεν έχει μέλλον δεν έχει προοπτική. Απλώς κάθε φορά θα επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη, θα λέμε τι ωραία τα είπαμε, αλλά οι κίνδυνοι θα υπάρχουν», ανέφερε.
Ο Προέδρος της Δημοκρατικής Παράταξης, επανέλαβε και από το βήμα της Ολομέλειας την πρότασή του. Ότι η λύση δεν βρίσκεται στα εύκολα λόγια χωρίς αντίκρισμα, αλλά στη συλλογική ευθύνη και στη συνεργασία. Η εισήγηση είναι όλες οι πολιτικές δυνάμεις να καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι, να αναγνωρίσουν τις υπερβολές του τραπεζικού συστήματος και να συμφωνήσουν σε συγκεκριμένους μοχλούς παρέμβασης, εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου, ώστε να σταλεί ξεκάθαρο μήνυμα στις τράπεζες, να προστατευθούν οι πολίτες και να διασφαλιστεί ότι η χώρα δεν θα οδηγηθεί ξανά σε μνημόνια και νέες κρίσεις.
