Τιμούμε και μνημονεύουμε την μαύρη επέτειο των βομβαρδισμών της περιοχής Τηλλυρίας και όσους υπερασπίστηκαν με τη ζωή τους την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας.
Η 8η και 9η Αυγούστου 1964 έχουν χαραχθεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη του κυπριακού λαού ως οι μέρες των βομβαρδισμών της Τηλλυρίας, καθώς η τουρκική στρατιωτική μηχανή εξαπέλυσε ανηλεείς επιθέσεις με βόμβες ναπάλμ αφήνοντας πίσω της δεκάδες νεκρούς και ανείπωτη καταστροφή.
Σε μια εποχή που η Κυπριακή Δημοκρατία προσπαθούσε ακόμη να σταθεί στα πόδια της ως νεοσύστατο ανεξάρτητο κράτος, οι επιθέσεις αυτές λειτούργησαν ως ωμή υπενθύμιση των προκλήσεων και των απειλών που αντιμετώπιζε.
Ο Κάτω Πύργος, ο Άγιος Θεόδωρος, ο Παχύαμμος και ο Πωμός υπήρξαν οι κύριοι στόχοι των επιθέσεων. Οι κάτοικοί τους βρέθηκαν αντιμέτωποι με την φρίκη του πολέμου, καθώς οι βόμβες ναπάλμ μετέτρεπαν τα πάντα σε πύρινη κόλαση. Πολλοί άμαχοι, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, έχασαν τη ζωή τους ή υπέστησαν σοβαρά τραύματα.
Η ηρωική αντίσταση των υπερασπιστών της περιοχής, στρατιωτών και εθελοντών, αποτέλεσε φραγμό στα σχέδια της Τουρκίας για διχοτόμηση της Κύπρου.
Εξήντα ένα χρόνια μετά τους βομβαρδισμούς της Τηλλυρίας, η πληγή παραμένει ανοιχτή. Παρά τη θυσία και τον πόνο που προκάλεσαν εκείνες οι μέρες, παρακολουθούμε κάθε χρόνο προκλητικούς πανηγυρισμούς των Τούρκων και του κατοχικού καθεστώτος στα Κόκκινα, στη σκιά των εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν.
Τέτοιες ενέργειες δεν τιμούν την ειρήνη, αλλά αναζωπυρώνουν τη μισαλλοδοξία, προσβάλλουν τη μνήμη των θυμάτων και υπονομεύουν κάθε προσπάθεια για συμφιλίωση και επίλυση του Κυπριακού.
Η Κύπρος εξακολουθεί να βρίσκεται υπό καθεστώς τουρκικής κατοχής σε μεγάλο μέρος του εδάφους της, ενώ ο αγώνας για δικαιοσύνη και επανένωση συνεχίζεται.
Τιμώντας τη μνήμη των πεσόντων και των θυμάτων, διατρανώνουμε τη δέσμευσή μας για μια Κύπρο ελεύθερη και επανενωμένη, για μια λύση αρχών που θα είναι βιώσιμη, λειτουργική και θα αντέξει στο χρόνο. Για μια πατρίδα αδιαίρετη και κυρίαρχη, ένα Κανονικό Κράτος χωρίς στρατεύματα κατοχής και ξένες εγγυήσεις.
Η μνήμη των βομβαρδισμών της Τηλλυρίας δεν είναι μόνο ιστορική υποχρέωση είναι φάρος που μας καθοδηγεί να συνεχίσουμε τον αγώνα για ελευθερία, δικαιοσύνη και ειρήνη.
