Ως Βουλευτής Αμμοχώστου, αλλά και ως παιδί και εγγονός εκτοπισμένων, η σημερινή ημέρα έχει για μένα ξεχωριστή σημασία.
Ο πατέρας μου ήταν μόλις 14 και η μητέρα μου 10 ετών όταν ξεριζώθηκαν από το Βαρώσι — παιδιά τότε, που βίωσαν τον πόνο της απώλειας, της προσφυγιάς και της αβεβαιότητας.
Σήμερα, δεκαετίες μετά, η μνήμη παραμένει ζωντανή χάρη σε ανθρώπους που δεν ξεχνούν.
Θέλω να συγχαρώ τον Αντιδήμαρχο και την Τοπική Αρχή του Δασακίου Άχνας για τη διαρκή τους προσπάθεια να κρατούν άσβεστη τη φλόγα της προσφυγιάς, να τιμούν την ιστορία και να μεταφέρουν το μήνυμα στις νεότερες γενιές.
Πιστεύω ακράδαντα ότι ήρθε η ώρα να δημιουργηθεί Ένα Μουσείο για την Προσφυγιά — ένας ζωντανός χώρος μνήμης που θα αναδεικνύει τις δύσκολες μέρες των εκτοπισμένων, τον τρόπο διαβίωσής τους, αλλά και τα πολλαπλά προβλήματα που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν μέχρι σήμερα εξαιτίας της κατοχής.
Η προσφυγιά δεν είναι παρελθόν. Είναι ιστορία που ζει ανάμεσά μας και ευθύνη όλων μας να τη διαφυλάξουμε και να δούμε πρακτικούς τρόπους να διατηρήσουμε την μνήμη αλλά και τον πόθο της επιστροφής.
